مگانورا

بال‌هایش از این سر تا آن سر حدود 70 سانتی‌متر بود. این از بال‌های یک کبوتر هم پهن‌تر است.

سنجاقک واقعی نبود، بلکه یک گریفین‌فلای بود، یکی از خویشاوندان سنجاقک‌ها که از بین رفته‌اند.

اولین فسیلش سال 1880 در یک معدن زغال‌سنگ در کومانتری فرانسه پیدا شد.

خیلی از دانشمندان فکر می‌کنند حشره‌ها آن موقع می‌توانستند این‌قدر بزرگ شوند، چون هوا اکسیژن بیشتری داشت.

اسمش از رگه‌های بزرگ و محکمی آمده که روی بال‌های فسیلش دیده می‌شود.